شخصیت حقوقی شرکت ها
شرکت های تجاری از یک ویژگی مهم برخوردارند و آن داشتن (( شخصیت حقوقی )) است .
در حالی که شرکت های مدنی ، شخصیت حقوقی ندارند. قانون تجارت ایران ، برای شرکت های تجاری ، شخصیت حقوقی قائل شده است ( ماده ۵۸۳ ).
دارا بودن شخصیت حقوقی به این معناست که شرکت صلاحیت داشتن حقوق و تکالیف و نیز صلاحیت اجرای آنها را دارد .
شخصیت حقوقی ، ویژگی مشترک کلیه شرکت های تجاری است ؛
حتی شرکت هایی که به مرحله ثبت شرکت نرسیده اند و مطابق قانون تجارت تشکیل نشده اند ، بلکه در عمل موجودند ( ماده ۲۲۰ ق . ت ) .
اما قانون گذار ایران مشخص ننموده است ، شخصیت حقوقی شرکت از چه زمانی ایجاد می شود.
برعکس قانون گذار ما در ماده ۵۸۴ برای تشکیلات غیر تجاری ، تاریخ دقیق ایجاد شخصیت حقوقی را معین کرده است که از تاریخ ثبت شرکت در اداره ثبت شرکتهادر دفتر مخصوص اداره ثبت است.
مؤسسات و تشکیلات دولتی و شهری نیز به محض ایجاد و بدون احتیاج به ثبت شرکت ، دارای شخصیت حقوقی می شوند ( ماده ۵۸۷) ق. ت ) ؛
پس به طور مسلم ، شرکت های تجاری همانند مؤسسات و تشکیلات دولتی برای آنکه شخصیت حقوقی پیدا کنند نیاز به ثبت در اداره ثبت شرکتها ندارند ؛
اما از چه تاریخی دارای شخصیت حقوقی می شوند ؟
پاسخ به این سؤال آسان است و آن این است که در حقوق ایران ، شرکت از تاریخی دارای شخصیت حقوقی خواهد بود که ایجاد و به عبارت قانون گذار (( تشکیل )) شده باشد.
اما پاسخ به اینکه شرکت از چه تاریخی تشکیل می شود در مورد شرکت های مختلف یکسان نیست و هر شرکتی تابع قواعد خود است.
قبل از تأسیس و ثبت شرکت مؤسسین و سهامداران شرکت باید در خصوص تعیین موارد مهمی مثل تعیین موضوع ، تابعیت و اقامتگاه قانونی ، سرمایه شرکت ، مدیران و دارندگان حق امضا و … باید تصمیم گیری نمایند.
زیرا تعیین این موارد اساس کار شرکت بوده و اصولاً بدون تصمیم گیری و تعیین این موارد امکان تأسیس و ثبت هیچ شرکتی وجود ندارد